| |
 |
 Tijdelijk afscheid
Allerlei
|
17 December 2007 | 16:46:43
 |
Hey allemaal,
Door allerlei omstandigheden en nu ook nog de gezondheid van mijn kinderen, ga ik afscheid nemen van het internet. Ik blijf op sommige plekken wel actief. Zo blijf ik modje op het kinderforum en zal ik mijn eigen website eens up to date zetten. Maar tijdelijk neem ik van de rest afscheid. Op de meeste plekken zullen er ook gewoon geen updates meer komen over mijn kids.. Wie echt wilt weten hoe het met hen en ons gaat, die kan ons wel op andere manieren bereiken.
Ik zat er al een tijdje over te denkne om ermee, al dan niet tijdelijk, te stoppen. De meeste plekken waar ik updates geef, als die niet sensationeel genoeg zijn, dan reageert er niemand. Sommige plekken waar ik lid ben, daar voel ik me gewoon niet meer welkom, er komen steeds nieuwe mensen die de anderen al van vroeger kennen en dan ben ik maar zo'n buitenstaander.. en dan, wat teleurstellingen op vriendenvlak.. Ah tja, ik ben soms echt wel te naïef en misschien moet ik dat in 2008 veranderen..
En we hebben het ook zo ontzettend druk met vanalles en nog wat (verbouwingen, webwinkel, opleiding, huishouden,...)
Misschien kom ik in 2008 nog wat upjes geven (als ik me wat beter in mijn vel voel) en anders kom ik definitief afscheid nemen. We zien nog wel..
Ik wens jullie in ieder geval een Vrolijk Kerstfeest en een Gezond en Gelukkig Nieuwjaar!! |
|
|
 |
 |
 Avondschool
Mama en Papa
|
29 November 2007 | 09:28:18
 |
Gisterenavond moest ik weer naar de les. Ik moest een model meebrengen en de hele hand- en nagelverzorging doen.
Ik heb er anders geen enkel problemen mee, maar als ik zenuwachtig ben dan loopt alles precies mis 
Eerst kreeg ik telefoon van mijn model. Ze vertelde me dat ze in de file zat. Dus in plaats van bij me thuis af te spreken, spraken we op school af. Door de file waren we 1 van de laatsten die de klas binnenkwamen. Alles klaargezte en eraan begonnen.
De zenuwen waren echt niet te doen.. Proberen kalm blijven en gewoon mijn ding doen was de boodschap. Na een tijdje ebden de zenuwen weg en kon ik vrij vlot mijn werk doen.
Toen ik klaarwas, kwam mijn leerkracht even nakijken en het was prima!  Ze heeft 1 nagel ietsjes bijgeveild, voor de rest was alles goed.
Toen kon ik beginnen lakken. En dat ging helemaal verkeerd  Ik begon sommige nagels bij te werken omdat ik ze iets te ver gelakt had en zo verprutste ik ze dus nog meer.. De zenuwen begonnen me weer parten te spelen en helaas mijn cijfers waren ook niet fantastisch. Ik kreeg een 5.5/10 voor het lakken.
Goed nieuws is dat ik volgende week mag herkansen. Ik moet dan weer nagels lakken, krijg er weer punten voor en de hoogste cijfers worden behouden. Dus ik weet wat gedaan deze week, oefenen, oefenen en nog eens oefenen.
De nagels waren misschien niet perfect gelakt, mijn model vond ze super! Ik mocht ze niet ontlakken.. Maar blijkbaar was de nagellak niet helemaal droog toen mijn model haar jas weer aandeed en hups.. enkele beschadigde nagels. Wat een teleurstelling bij mijn model..
Al bij al viel het allemaal nog mee. Ik ben blij dat mijn manicure gelukt is. Het was een teleurstelling wat het lakken betreft, maar het feit dat ik mag herkansen vind ik super. Dus ik ga zeker mijn best doen.
Enne, lieve meid, nogmaals bedankt dat je model wilde zijn!! We zullen eens snel afspreken en dan lak ik je nagels eens perfect  |
|
|
 |
 Hoe je kind voorbereiden op de dood van een familielid??
Grote broer ...
|
26 November 2007 | 08:57:20
 |
Gisteren hadden wij een leuke dag die helaas eindigde in mineur..
's Ochtends gingen we met Gregory en Emily naar het werk van papa waar de Sint was. Die had geschenkjes mee voor alle lieve kindjes. De Sint had ook een heel gesprek met onze Gregory. Hij zei dat hij bij papa moest zagen om nog een broertje te maken...
Nog op het werk gebleven, Emily haar middageten daar gegeven. Daarna bloemen gaan kopen voor de verjaardag van Ronnie zijn bomma. Zij is de 21ste 91 geworden en haar kinderen wilden een feestje geven.
Daar aangekomen, alles picco bello. Aperitief, soep, gerecht.. En dan liep het mis. Bomma draaide weg. 1 van haar dochters schoot naar haar en probeerde ze bij bewustzijn te houden. Een aangetrouwde neef spurtte de keuken in voor natte doeken te gaan halen. Ik gooide als het ware Emily in de armen van Ronnie. Wilde gaan kijken want heb zulke dingen meer dan 1 keer gezien toen ik in het rusthuis werkte. Bomma werd gewoon grijs, begon over te geven. Ik zei dat iemand de dokter moest bellen. Ik zag dat het echt niet goed was en voelde me machteloos.
Uiteindelijk belde 1 van de zoons de dokter van wacht. Ondertussen werd bomma even omgekleed want ze had wat op haar kleren gekotst. Ze moest ook naar de wc. Terwijl ze daar zat werd me gevraagd wat het zou kunnen zijn. Ik heb gezegd wat ik gezien heb en wat ik toen geleerd heb. Mijn schoonmoeder begon meteen te huilen, ik voelde me meteen schuldig..
De dokter kwam eindelijk toe en wilde perse dat we bomma naar boven deden. Dus enkele mannen deden dat. Ik kende de dokter van toen ik in het rusthuis werkte. Hij zei dat ze er wel weer bovenop zou komen. Die grijze kleur daar heeft hij niets van gezegd.
Waar we nu mee zitten.. Gregory was daar ook bij. Die heeft alles gezien en vroeg elke keer weer : Wat is er met bomma?
Mijn schoonvader zei : "Bomma heeft een beetje te veel gegeten en nu is ze ziek". Maar ik zag aan mijn ventje zijn gezicht dat dat antwoord hem niet echt aanstond. Hij bleef ook maar aan mijn kop zagen om te weten wat er was... Ik kon hem nu wel even sussen. Maar Ronnie en ikzelf weten dat het elke moment kan gebeuren nu dat bomma ons verlaat. En we willen onze Gregory op dat moment wel kunnen ondersteunen. Maar we weten niet hoe we dat moeten aanpakken.
Onze vraagjes nu naar jullie (vooral een vraagje van mijn man) : heeft iemand dat al meegemaakt? Hoe hebben jullie het aan de kinderen verteld? Wat moet je zeggen als het zover is? Hoe reageer je dan? Want als mama en papa heb je natuurlijk enorm veel verdriet, hoe blijf je "normaal" als je kinderen in de buurt zijn?
Ik merk dat bij het opschrijven van de gebeurtenissen van gisteren namiddag, mijn ogen weer met tranen gevuld geraken.. Ook Ronnie had het ter plekke even moeilijk gisteren, heb hem in mijn armen moeten nemen en hem troosten. Maar dat voorval heeft hem doen inzien dat zijn bomma er waarschijnlijk niet lang meer zal zijn..
Gisteren heb ik nog een gesprek gehad met Gregory. Ik heb hem gezegd dat bomma al oud was en dat ze soms pijn had aan haar hart. Ik heb hem ook gezegd dat oude mensen dood gaan en dat ze dan in de hemel gaan wonen. Ze worden dan een sterretje. Gregory wilde eens naar de sterren gaan kijken en dat heb ik met hem gedaan. Hij zei : "Bomma is daar nog niet hé mama". Nee jongen, bomma is daar nog niet.
Vanochtend, toen Ronnie Gregory uit bed haalde vroeg hij meteen waar bomma was. "ZE slaapt in haar bed" antwoordde de papa. Toen Gregory bij mij beneden kwam, vroeg hij met net hetzelfde. Ik zei "Bomma is in haar huis aan het slapen". "Nee" zei Gregory, "papa heeft gezegd dat ze in haar bed is". Ja dat klopt!
We hebben afgesproken dat als papa thuiskomt, we naar oma zouden bellen om te vragen hoe het met bomma gaat. En met die geruststelling is Gregory naar school vertrokken. Ik hoop nu alleen maar dat ik straks geen slecht nieuws heb voor mijn ventje.. |
|
|
 |
 Nog eens een upje..
Allerlei
|
23 November 2007 | 12:58:54
 |
Weer eens tijd voor een nieuwe log..
Vorige week was ons Emily 6 maanden oud! Op zich niet zo'n super fantastisch nieuws, maar het doet je als mama toch wel iets. Die 6 maanden zijn voorbij gevlogen. En als ik zie wat mijn kleine meid al allemaal kan.. Ze zit nu bijna zo goed als helemaal alleen!! Ze zit wel alleen maar ze valt nog vrij snel om en ze buigt soms veel te veel naar voor, waardoor ze dan plots op haar buikt komt te liggen 
Het aërosollen daar zijn we een tijdje geleden mee gestopt. Maar kort daarna was ze hervallen. Nu krijgt ze puffers. 1 van de 2 medicijnen die ze krijgt moet ze zowiezo tot in april krijgen. Het andere is alleen als ze piept.
Verder doet ze het fantastisch!!Ben zo trots op mijn kleine meid
Grote broer Gregory die maakt precies een moeilijke tijd mee. Hij hangt heel veel bij mij, moet me altijd hebben en heeft meestal verdriet als ik er niet ben. Zo ging ik vorig weekend mijn ouders helpen verbouwen en bleef Gregory met Emily en papa thuis. Hij heeft naar het schijnt heel veel naar zijn mama gevraagd 
Dinsdag moest de papa na het eten, snel papieren gaan halen in het gemeentehuis. Gregory bleef rustig bij mij spelen. Toen papa thuiskwam was het bedtijd, dus papa stopte Gregory in bed. Een uurtje later begon ons ventje te roepen en te huilen. Papa ging een kijkje nemen en kreeg te horen : "Ik heb verdriet want jij bent daarstraks weggegaan"
We weten nu even niet wat gedaan. Leuk is anders.. Ik heb het probleem even met mijn moeder besproken en ze denkt dat het wel een beetje met jaloezie te maken zou kunnen hebben. Ze raadde me aan om eens dingen alleen met Gregory te doen. Ik denk dat ik dat maar eens ga proberen.
Verder hebben we het ontzettend druk. En we hebben hier nu toch ook wel weer wat goed nieuws. Ik begin eindelijk weer meer werk te hebben, dus de financiele problemen zullen binnenkort tot het verleden horen..
En wat mijn cursus betreft, dat gaat ook goed. Vorige keer had ik weer een deel van het examen en woensdag heb ik mijn cijfers daarvan te horen gekregen. Ik had maar 1 foutje dus haalde een resultaat van 38/39!! Goed hé  Ik ben zo trots op mezelf want ik was toen doodziek en het was een zwaar brok om te blokken..
Morgen gaan we mijn ouders weer helpen. Ons mama moet gaan werken en mijn vader gaat alleen aan de slag. 's Morgends brengen we onze kleine meid naar mijn grootouders en dan gaan we papa helpen. We blijven niet mega lang want 's avonds moeten we op restaurant gaan eten voor de verjaardag van Ronnie zijn meter. En daarvoor heb ik nog een manicureklant.. De kinderen gaan allebei naar mijn ouders als we uit eten zijn, daarna gaan we ze weer oppikken.
Zondag gaan we eerst naar de Sint! Die komt alle kindjes een bezoekje brengen op het werk van papa. Daarna moeten we naar de grootmoeder want die is jarig en trakteert op een koud buffet...
Dus we hebben het weer ontzettend druk! Maandag start er een kindje in de opvang en 's avonds moet ik naar een vergadering... en zo blijft een mens bezig!
En nu ga ik mijn kleine meid in bed stoppen en daarna in de zetel kruipen met mijn Harry Potter boek!
Ik wens jullie allemaal een fantastisch weekend toe!! |
|
|
 |
 Avondschool
Mama en Papa
|
08 November 2007 | 08:49:01
 |
Hier ben ik alweer met een nieuw logje...
Op woensdagavond volg ik een cursus manicure en nagelstyling. Als ik er in juni door ben, zou ik volgend jaar graag een vervolgcursus volgen, namelijk acryl-, zijde- en gelnagels.
De cursus is heel leuk en ik al het een en het ander geleerd. Zo kan ik al een volledige manicure doen, nagels lakken is ook geen probleem meer en ik kan ook een arm- en handmassage geven. Best wel al wat hé, sinds begin september.
Vorige week was er geen les, het was hier herfstvakantie. Maar de week daarvoor hadden we een testje gedaan. Gisteren hebben we de punten daarvan terug gekregen.. Ik verschoot van wat ik zag! Ik had een 9/9 en een 15/15!! Prima dus, zoals de leerkracht zelf wist te vertellen 
Volgende week hebben we weer een test. Maar of die even goed zal zijn, daar vrees ik wat voor. We hebben namelijk een anatomietest. Je zou denken, dat is niet zo moeilijk.. wel wel.. Wij moeten van de arm en hand zowel de nederlandse als latijnse benaming weten van alle beentjes die er zijn. Pfffffff.. Echt niet simpel als je ooit in een ver verleden, op school maar 1 jaar latijn gedaan hebt. En de woordjes die ik toen geleerd heb, kan ik hier in geen geval terugvinden. Dus dat wordt mega veel blokken... En hopen dat het lukt. Van zodra de resultaten daarvan binnen zijn, zet ik het hier ook wel neer. Tenzij ze echt heel slecht zijn natuurlijk..
En dan duik ik nu mijn cursus in.. |
|
|
 |
 Naïef en stom!
Allerlei
|
05 November 2007 | 11:52:48
 |
Hoe stom kan een mens zijn? Hoe goedgelovig kan iemand wel niet zijn? Hoe teleurgesteld kan je wel niet zijn als je ontdekt dat je stom bent geweest???
Wel ik voel me ontzettend STOM! Ontzettend gekwetst! Niet dat het veel uitmaakt voor jullie of voor wie dan ook.. Maar ik zalmijn frustratie hier toch maar even neerzetten..
Hoe stom kan je zijn als je denkt dat mensen op een forum met je meeleven? Wel heel stom blijkbaar! Het enige wat de mensen interesseert is als er ernstige dingen gebeuren.. Omdat het over een kinderforum gaat, denk ik dan meteen aan een ziekenhuisopname, een val met ernstige verwondingen als gevolg, een miskraam,... Als je kind of jezelf zoiets meemaakt, dan wek je de interesse op van IEDEREEN!
Maar het gaat nu niet alleen over een forum, een chat of wat dan ook!
Hoe bedrogen kan je zijn als je denkt dat internetvrienden, "echte" vrienden zijn? Wie gelooft nu iemand die zegt "Je bent mijn vriendin geworden en ik wil je niet kwijt".
Wel, ik geloof zulke dingen.. En dat is het nu juist! De ene teleurstelling na de andere.. Denk je dus vrienden meer te hebben, als puntje bij paal komt geven ze geen bal om je!!
Jij deelt er lief en leed mee, maar zij.. nee, vergeet het maar... Waarom zeggen hoe het met hen gaat, waarom eens een smsje sturen,... Ze kennen je alleen als ze iets van je nodig hebben! Voor de rest besta je niet voor die mensen!
Wat jammer zeg!
Het is nu de zoveelste keer dat mijn ogen opengetrokken worden in nog geen jaar tijd! En elke keer opnieuw trap ik er dus weer in hé! Ben het zo beu.. Ben ik dan zoooooo stom dat ik er altijd in trap??
Jullie kunnen je niet inbeelden hoe triestig ik nu ben.. Alweer bedrogen.. Alweer een teleurstelling rijker!
Om het eens over totaal iets anders te hebben... Vorige week maandag waren we blij dat Emily niet meer aan de aerosol moest.. Maar sinds dinsdag is ze weer aan het hoesten. Op zich niet zo erg en niet zoveel. Maar we zijn wel bang dat ze weer gaat "piepen". Als dat zo is, dan gaan we meteen weer naar de kinderarts. Gisteren leek het er namelijk op dat ze weer vertrokken was met haar gepiep, maar nadien bleek dat het van haar neusje kwam. Het is zo frustrerend als je kindje ziekjes is.. Je hebt het beste voor met je gezin.. Als mama wil je het beste voor je kinderen en wil je zeker niet dat ze ziek zijn, dat ze iets ergs meemaken,... Dus ik hou onze kleine meid goed in de gaten en hoop dat ze niet hervalt! |
|
|
 |
 Na 5 weken..
Allerlei
|
31 Oktober 2007 | 11:11:28
 |
Na 5 weken mogen we eindelijk stoppen met de aerosol!! Onze kleine meid is eindelijk verlost van haar "piepen" en hoeft momenteel dus niet meer dat naar maskertje op haar snoetje te krijgen. Moest ze hervallen (we duimen hier dat dat niet het geval zal zijn) dan zal ze puffers krijgen. Wij zijn in ieder geval dolgelukkig dat we geen aerosol gevechten meer moeten voeren met onze kleine meid. Want leuk vond ze het niet.
Verder hebben we het weer ontzettend druk. Ik heb nog steeds niet veel werk. Maar dat zal wel veranderen. In december komt er een baby bij, de volgende volgt dan in februari en dan komt er nog eentje vanaf april.. Dus dan zal het hier overdag wel druk zijn!!
Ik volg op woensdagavond een cursus manicure en nagelstyling. Ik doe het ontzettend graag. Vorige week een kleine test gedaan, telt al mee voor ons examen en moeten we niet meer leren tegen januari. De cijfers heb ik er nog niet van, dat zal pas volgende week zijn (vandaag is het vakantie). Op 14 november heb ik nog een deel van het examen, namelijk anatomie.. Dat is niet simpel, maar het zal wel moeten.
Zoals ik al vermelde, is het hier herfstvakantie. Dus dat wilt zeggen dat ik 1 week lang kan genieten van mijn ventje!! Hij hoeft heel de week niet naar school. Spijtig voor hem want hij gaat ontzettend graag naar school. Ah, maandag kan hij weer gaan en dan kan hij weer met zijn vriendjes spelen.
Morgen gaan we weer bij mijn ouders helpen. Die hebben een huis gekocht en zijn vanalles aan het verbouwen. Alle hulp is dus welkom. En dus rijden we er naartoe en gaan we weer eens helpen. Het is hier morgen een feestdag, dus geen probleem wat ons werk betreft.
Verder moet ik hier maar eens vaker langskomen.. Ik verwaarloos jullie nogal..
Ik ben in ieder geval al begonnen met een flinke update van mijn fotoalbum, nog enkele foto's van de voorbije maanden en dan is die helemaal up to date.
Ik ben ook heel veel bezig met afslanken (ik ga nog een puntje aanmaken speciaal doorover). Ik ben een tijdje geleden een eigen forum gestart. Maar wat is het daar ontzettend stil! Ik ben dus nog steeds op zoek naar mensen die aan het afslanken zijn, of die afgeslankt zijn en die hun verhaal en ervaringen met ons willen komen delen. Dus aarzel niet en kom allen massaal aanmelden en mee praten op http://afslank-forum.com
|
|
|
 |
 Lange up..
Allerlei
|
01 Oktober 2007 | 17:11:37
 |
Het is alweer een tijdje geleden, maar mijn hoofd staat er niet naar.. En met rede.. Ik doe even een copy/paste van het forum waar ik actief op ben..
Upje geschreven op 21/9/07 :
De reden van mijn upje vandaag is toch dat ik even iets kwijt moet.
Emily hoest al een hele tijd. Ze kreeg het van haar broer die er ook een hele tijd mee gezeten heeft. We hadden het hoest probleem al enkele keren aangekaart bij de kinderarts en op het cb. Maar omdat Emily nog zo jong is, wilden ze haar niets van medicatie geven. Het moest en het zou vanzelf overgaan. Maar niets is minder waar! Emily zit nu al bijna 2 maanden te hoesten. Nu is het wel al minder dan in het begin, maar toch nog vrij veel.
Aangezien we daarstraks naar de kinderarts moesten voor haar prikjes, hebben we het nogmaals aangekaart. Ook omdat ze sinds begin van de week "piept".
De kinderarts heeft naar haar longskes geluisterd en idd ze piept en de longen zijn alles behalve zuiver! Haar verkoudheid is naar haar longen gezakt 
Nu moeten we haar aerosol geven. Eerst 3x per dag. Als het niet betert mogen we tot 8x per dag gaan. Als het dan nog niet betert, moet ze opgenomen worden. Als het na die 3x per dag wat beter gaat, dan moeten we minderen na 2x per dag en na een tijdje stoppen. En 1 week nadat we gestopt zijn moeten we dan weer naar de kinderarts om te zien of haar longen terug zuiver zijn.
Het is op zich mss niet zo erg allemaal, maar na al dat gedoe hier de laatste tijd kunnen we dit nu ook echt wel missen hoor. Eerst dat gedoe rond mijn werk, dan wat problemen met ons huisje (die hopelijk morgen helemaal opgelost zijn) en nu dit Heb er even schoon genoeg van! 
Verder gaat alles goed met onze kleine meid. Vorige week zaterdag kreeg ze voor het eerst groentepap en dat ging goed binnen! Gisteren deed ze even moeilijk. Mama had iets klaargemaakt, maar dat viel blijkbaar niet in de smaak Emily bleef huilen en spuwen.. Mama had in de keukenkast nog wel een potje staan en dat dan maar gegeven. En amaai zeg, het kon niet snel genoeg naar binnen!! Straf hé.. staat mama voor de kleine meid te koken, eet die liever de potjesvoeding op 
Toen mama dat aan mamy vertelde, wist die doodleuk te zeggen : "Ah meid, jij deed dat vroeger ook altijd!Jij lustte alleen de potjes!" Zou Emily dan toch op haar mama lijken?? 
Ik zie nu dat de kinderarts haar gewicht en lengte niet genoteerd heeft in haar boekje. Maar ze weegt nu iets meer dan 6kg en is een kleine 61 cm groot. Binnenkort moeten we weer naar het cb dus dan weten we weer meer.
Binnenkort wordt de kleine meid gedoopt. En dan is het hier dubbel feest. De kleine meid wordt namelijk op de dag van mama haar verjaardag gedoopt. Best wel speciaal denk ik, maar het zal hier wel weer druk zijn dan..
Upje gedaan op 24/9/07 :
Met Emily gaat het nu ietsjes beter. Hoesten doet ze nog steeds maar wel minder dan de voorbije weken! Dus dat ding 3x per dag is echt wel nodig. Toen we er zaterdag mee gestart zijn, was het een echt gevecht. De eerste minuten liet ze ons wel doen maar het ging haar snel ambeteren en ze probeerde het maskertje weg te nemen. Dus we hebben er het rekkertje aan vast gemaakt, maar ook zo slaagt ze erin om dat ding weg te meppen

Enfin, vandaag moest mama het helemaal alleen doen. En dat ging vrij goed! Emily moet het minimum 5 minuten, maximum 10 minuten ophebben. Het is mama gelukt om 2x 8 minuten te doen.. En in de namiddag had onze meid het gevonden.. Ze was het na 6 minuten meer dan beu en begon heen en weer te draaien met haar hoofdje. Het ding kwam helemaal scheef te zitten natuurlijk. Dus ze nam het slangetje vast en begon eraan te trekken. Ik zeg tegen haar : "Oké, het is goed, we stoppen ermee." Emily lacht eens flink naar de mama en wat deed ze? Ze greep het maskertje vast en deed het naar haar gezicht! Dus mama heeft het zo nog een 2tal minuten kunnen doen. Ik heb echt wel een zotte mie in huis Ik vertelde haar dat dan ook en dat vond ze blijkbaar heel grappig Ah, mijn hart breekt even als ik dat ding moet klaarzetten en als ik mijn meid zo zielig zie kijken naar ons. Maar ik weet dat het voor haar eigen goed is, dus even doorbijten en het lukt weer wel!
Was ik vorige keer zo trots dat de kleine meid flink groentepap eet.. De laatste tijd doet ze nogal moeilijk. Ze huilt met enige regelmaat tijdens het eten. We beginnen te denken dat het niet snel genoeg gaat voor mevrouwtje.. Dus mama en papa zullen hun turbo moeten opzetten om haar te voeden 
Upje gedaan op 1/10/07 :
Vandaag is het precies 1 jaar geleden dat mama stiekem wist dat er een prutske onderweg was. Ik kan het me nog goed herinneren. We waren dat weekend druk aan het verhuizen. Ik had zelfs staan sleuren met de wasmachine, droogkast en nog zo van die zware dingen. Ik was doodmoe maar dacht echt niet dat ik zo snel zwanger zou zijn na de miskraam in augustus. Dus ik dacht helemaal niet aan een zwangerschap en bleef maar zeggen : "ik ben moe door die verhuis". We moesten toen heel snel ons verkocht huisje uit en ons huurhuisje in. Ik was in de week voor de verhuis enkele keren misselijk geweest van een boterham met choco en begreep er niets van.
Op zondag 1 oktober was ik vanalles in de badkamer aan het opruimen, manlief was in het oud huis en vulde de verhuiswagen. Ik had een cb test vast en dacht, ik test gewoon. En in no time verscheen er "ZWANGER".. Tranen van geluk maar ook van angst in de veel te kleine badkamer...
Snel manlief gebeld en het gezegd.. Maar wijselijk gezwegen tegen de rest. De test veilig weggelegd in een kast en gedaan of er was niets aan de hand.
De maandag meteen de gyn gebeld voor de zekerheid. En die zekerheid die kregen we enkele dagen later toen we een prachtig ieniemini iets zagen op de echo! Ik kreeg dat jaar een prachtige verjaardagskado 
Nu 1 jaar later is ons prutske een lieve meid van 4 maanden oud. Ondanks het feit dat ze 4 weken te vroeg geboren is, doet ze het goed! Ze is een schatje (maar dat zeggen alle mama's over hun kindjes )..
Ze is nog steeds niet beter. Zaterdag naar een feestje geweest waar ook mijn nicht was. Haar jongste (in maart 07 geboren) had het ook te pakken. Zij gaat met de kleine naar de kiné en ze zei dat we dat beter ook eens konden doen. Dus vandaag is de papa hier alle kinés van de streek aan het opbellen.. Eindelijk iemand aan de lijn gehad die wel wilt helpen, maar we moeten eerst weer naar de kinderarts gaan en het eerst met hem bespreken..
Met andere woorden, de kleine meid zal tegen zondag niet genezen zijn 
Enne vandaag heeft ze een "ik-ben-lekker-vervelend"dagje. Huilen, amper willen slapen,.. Ook steekt ze alles wat ze maar grijpen kan in haar mond! Zo kreeg mama daarstraks een kwijlshampo.. ze had mijn haar vast en oo wat was dat lekker.. En als we met ons vinger over haar tandvlees wrijven, grijpt ze ons hand vast en duwt die echt in haar mond. We mogen er niet uit Zou er iets op komst zijn?? Ah, het zal nog wel een tijdje duren denk ik.. Gregory deed ook gelijkaardige dingen en kreeg pas zijn eerste tand toen hij bijna 7 maanden was..
Snappen jullie nu dat mijn hoofd helemaal niet bij internetten enzo zit? Het is allemaal zo bah de laatste tijd... Nog steeds niet veel werk, dus heel weinig inkomen van mijn kant uit.. Voel me zo rot dat mijn ventje voor bijna alle kosten alleen moet opdraaien...
Enfin, mijn ouders hebben nu ook een huisje gekocht. Heb nog geen tijd gehad om het eens te gaan bekijken. Ze zullen blijkbaar wel nog veel werk hebben volgens mijn oma. Ze gaan een heel eind verder wonen en dan zal het voor ons niet meer zo simpel zijn om nog elke week langs te gaan.. zal het ook weer mogen horen..
Het is zo precies of alles valt op hetzelfde moment dik tegen. Weinig geld, mega veel kosten aan ons huis, ons meisje ziek,.. Ik zou wel een potje kunnen janken denk ik maar daarmee los ik mijn problemen niet op hé..
|
|
|
 |
 Oeps...
Allerlei
|
11 September 2007 | 14:01:20
 |
Het is alweer een hele tijd geleden dat ik hier nog iets gezet heb.. Dus even alles op eenrijtje proberen zetten..
In augustus (begin van de maand) zijn we met de kinderen naar Spanje geweest. Het was daar heel leuk en het weer was ook super! Onze Gregory zat zo goed als alle dagen in het zwembad en ons Emily genoot van de frisse villa.
Bij thuiskomst stonden hier nog wat dozen die uitgepakt moesten worden. Dus we wisten nog wel wat gedaan.
Op 3 september was het dan weer zover! De eerste schooldag!! Voor de gelegenheid had papa nog een dagje vrij genomen. Dus we gingen die ochtend, in de regen, met z'n allen naar school. Gregory deed eerst een beetje "moeilijk" maar mama en papa waren nog niet goed weg of hij zat al te spelen.
5 september is mama met avondschool begonnen. Ze wilde al heel lang een cursus nagelstyling volgen. Nu volgt ze elke woensdag een manicure en nagelstyling cursus. Eerst had mama zoiets van "damn, mijn gezin alleen laten". Maar papa en de kinderen hebben het zo goed gedaan die eerste woensdag, dat mama met een gerust hart naar de les zal kunnen gaan.
En sinds 1 september is het ouderschapsverlof van papa ingegaan. Hij werkt 15 maanden lang, 4/5. Hij is nu elke woensdag- en vrijdagnamiddag thuis!! En dat is best wel leuk eigenlijk. Op vrijdagnamiddag gaat papa wel boodschappen doen.
En gisteren was mijn eerste werkdag sinds mijn zwangerschapsverlof. Ik keek al maanden uit naar de dag dat ik weer aan de slag zou gaan, maar helaas.
Zondag 2 september kwam mijn opvangkindje op bezoek. Hij kwam zijn spulletjes reeds brengen zodat het de eerste dag geen gesleur zou zijn. We keken allemaal uit naar die eerste dag. Maar op donderdagavond veranderde hier alles! Ik kreeg een mail van de vader om te zeggen dat het kindje niet zou komen. Hij zou bij de tijdelijke onthaalmoeder blijven!
Het was precies of de grond wegzakte onder mijn voeten. Want geen kindje in de opvang staat gelijk aan geen inkomen!! We hebben 2 kleine kinderen, een lening, rekeningen, een huishouden,.. Wat nu gedaan???
Eerlijk gezegd weten we het hier nog steeds niet. Als er nu geen kindje naar de opvang komt dan zal ik naar iets anders moeten uitkijken. Want ik heb wel inschrijvingen, maar de eerste is pas voor december. Wat dan ook weer wilt zeggen dat ik dat geld pas midden januari zal ontvangen.. pffffffff een heel gedoe dus..
Maar we hebben ondertussen wel iets leukers om naar uit te kijken. Ons Emily wordt binnenkort gedoopt. En eigenlijk wordt ze de dag van mama haar verjaardag gedoopt. Dus we hebben hier een "dubbel feest".
Mama legt de laatste hand aan de uitnodigingen en dan gaan ze morgen ten laatste de deur uit.
En mama is ook weer aan het lijnen geraakt. Ze heeft straks een afspraak bij de chirurg in verband met haar maagbandje. En om extra steun te vinden is ze een eigen forumpje gestart. Maar daar heeft ze nog geen "reclame" voor kunnen maken, dus er zijn nog geen leden.. Wie dus wilt, is van harte welkom op mama haar forum ( http://afslank-forum.com) Niet aarzelen, gewoon registreren en mee komen praten.
En dan gaat mama nu de uitnodigingen afwerken. En in de loop van de week eens een flinke update doen in ons foto album..
Veel liefs!!
|
|
|
|
|
|